تبليغاتX
یاران

یاران

مذهبی

 درود بر زهرا که خلقت او در خلقت خدا قبل از خلقت هستی اتفاق افتاد و درود بر علی که ذکر ذرات است و درود بر مظلومیت حسن و حسین و علی و معصومین و علی ابن موسی الرضا که در کوی عشق است و تو چه دانی که کوی عشق یعنی چه؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 12:54  توسط سید علیرضا صالحی  | 

ای صحنه زیبای عدالت!  تو کجایی؟  تو کجایی؟

ای رفرف زیبای عدالت!  تو کجائی؟  تو کجایی؟

ما در هَدم روی تو گریان، کجایی؟

در بستر جان نوبت عشق است، کجایی؟

مائیم و صفائیم و عدالت

ای چهره مطلوب زمان!  ای همه مطلوب!  کجایی؟

بازار محبت زده فریاد ز جودی

کز مهر و صفا چهره کند دور، کجایی؟

امروز نه روزی است که دلها همه گویند

ای گوهر و ای " پاک صفا "!  گو که کجایی؟

بازا و سراپا بنگر قصه که امروز

در پای ترنم زندم باز کجایی؟

بازار حوادث ببرد نام دو گیتی

جاوید و معطر، صنم مهر!  کجایی؟

مستانه منم، عشق منم،  جام جهانم

مستانه منم، مهر منم، جام جهانی

پیدا نشود دام و دد از دست نهانی

صابر شده در بحث من و ما،  تو کجایی؟

اندر هَضَم (شاید با این ح درست است) عشق یکی رفت و یکی شد

سر در هوس عشق خزان مهر کجایی؟

بازآ و نگاهی و سلامی و پیامی

مدهوش فضای خود و هیهات کجایی؟

بازار محبت شده گرم از تب دلدار

دلداده کجا و تن تبدار کجایی؟

ما قصه پریشان و مدام و ازلی شد

ای بحر خزان  در سر جان!  گو که کجایی؟

بحثی است میان تا که ز قسط است و عدالت

مهدی تو بیا! منجی عالم! تو کجایی؟

بحری بلند و همه جان و همه شیدا

ای بحر مسیحا وش مدهوش!  کجایی؟

پایان خوش شعر چه زیباست!  دلا دل!

با مهر علی سوی دلم،  عشق کجایی؟

                                                                       شاعر: آقای مشایخی

 

                                                        

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 12:27  توسط سید علیرضا صالحی  | 

و خدا در این نزدیکی است ......

کافی است شما صدای قلبتان را بشنویید.

و خدا هر که را که بخواهد هدایت میکند

همچنان به امید پاکی

 

فقط خدا خدافقط

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 23:29  توسط سید علیرضا صالحی  | 

من میرم وتا وقتی که از هر گونه گناه  پاک شم. تا آن سلامی که به پاکی به شما تقدیم کنم خدا نگهدار

ولی یادتون نره که :

فقط خداخدا فقط

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 20:48  توسط سید علیرضا صالحی  | 

وخدای ما،او که خودش همیشه نگران بنده است،سراغ بنده اش را میگیرد،او که خودش رزق میدهد، میخوراند، می پوشاند، می نوشاند وآنگاه که بیمار شدی همان خدا شفایت میدهد .

جای این خدا در زندگی ما کجاست؟ کدام ملاک ومحور زندگی ما با اوست؟ در کجای زندگیمان جای دارد؟ در شادی هایمان؟ در غم هایمان؟یا در بن بست هایمان؟ یا در هیچ کدام؟

آیا برای چنین خدایی هیچگاه هدیه ای فرستاده ایم؟یا به پایش گلی ریخته ایم ؟کاش به اندازه ی همان بت پرستان ما خدا پرست بوده ایم!

ولی اگر دوست داشتی روزی برایش هدیه ای ببری،نگران خرج و مخارجش نباش،بهترین بنده نوازی ها در قبال کوچکترین هدیه ها میکند،بهترین خریداری را، یک آینه کوچک،تنها یک آینه کوچک ....... همان آینه دل...

 

همیشه زشتی وجودمان را برایش برده ایم، آیا وقت آن نرسیده که آینه قلب مان را هدیه کنیم تا زیبایی های خود او در آن منعکس شود؟ وآیا هنوز وقت خانه تکانی دل نرسیده ؟

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 11:13  توسط سید علیرضا صالحی  |